GODZINA CZYTAŃ ze ŚW. JANEM PAWŁEM WIELKIM

 

 

WARSZAWA 2021

 

Do użytku wewnętrznego

WSPÓŁPRACA:

Ks. Wojciech Janyga

Ojciec Rekolekcjonista ZRŚJPII

Br. Krzysztof Andrzej Wąsowski OMSIPII

Rycerz Matki Bożej Zwycięskiej z Kamionka

Generał Zakonu Rycerzy Świętego Jana Pawła

 

II PRZYGOTOWANIE:

Br. Krzysztof Paweł Gralik OMSIPII

Rycerz Matki bożej Kościoła Totus Tuus

Wielki Ceremoniarz ZRŚJPII

 

SŁOWO WSTĘPNE

 

Zacni Bracia,

 

Godzina czytań ze Św. Janem Pawłem Wielkim powstała w roku jubileuszu setnej rocznicy urodzin naszego Patrona jako wotum dziękczynne za dar Jego życia i pontyfikatu. Drugim celem jest ciągłe poznawanie i propagowanie Jego nauczania, które jest jednym z celów zawartych w Regule.

 

W wybranych sześciu fragmentach zawarty jest program działania naszego Zakonu oparty na czterech charyzmatach: Wiara, Miłosierdzie, Solidarność, Patriotyzm oraz naszym podstawowym powołaniem, którym jest rodzina.

We wstępie poznajemy program pontyfikatu św. Jana Pawła II z homilii inaugurującej posługę papieża. Dalej rozważamy czytania z lektur przewidzianych dla poszczególnych stopni rycerskich – naszych charyzmatów. Na koniec rozważamy wskazania Patrona, odnoszące się do rodziny. Dla nas Rycerzy, w obecnym czasie, jest to główny charyzmat i powód do dbania o jej rozwój, integralność i tradycyjną funkcję, wobec ataków na nią przez głosicieli „cywilizacji śmierci”.

Po czytaniach wsłuchujemy się w katechezę podsumowującą, którą głosi nam Ojciec Kapelan. Następnie wracamy do modlitwy dziękczynnej i litanii do św. Jana Pawła II, kończąc naszą Godzinę Czytań błogosławieństwem Kapelana i rozesłaniem.

Mam nadzieję, że czas poświęcony na rozważanie przygotowanych tekstów będzie dla Was zawsze inspiracją do ciągłego odnajdowania nowych treści w nauczaniu naszego świętego Patrona.

Vivat Iesus! Totus Tuus!

 

Br. Krzysztof Paweł Gralik OMSIPII

Rycerz MB Kościoła Totus Tuus

 

 

 

Wielki Ceremoniarz

Zakonu Rycerzy Świętego Jana Pawła II

 

 

GODZINA CZYTAŃ ze Św. JANEM PAWŁEM WIELKIM

 

Przed rozpoczęciem wyznaczamy prowadzącego, lektorów do czytań i modlitwy dziękczynnej oraz kantorów do śpiewu.

K. Boże, wejrzyj ku wspomożeniu memu.

W. Panie, pośpiesz ku ratunkowi memu.

Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu.

Jak była na początku, teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen. Alleluja.

 

PROWADZĄCY

 

Dziękując za dar życia i nauczania św. Jana Pawła Wielkiego, wsłuchajmy się w Jego słowa.

 

I. WSTĘP

CZYTANIE I

Z homilii w dniu inauguracji pontyfikatu, Rzym, 22 października 1978

 

Nie lękajcie się! Otwórzcie drzwi Chrystusowi!

Piotr przybył do Rzymu! Co go skierowało i przyprowadziło do tego Miasta, serca Imperium Rzymskiego, jeśli nie posłuszeństwo natchnieniu otrzymanemu od Pana? Może ten rybak z Galilei nie chciałby przyjść aż tutaj. Może wolałby pozostać tam, nad brzegami jeziora Genezaret, ze swoją łodzią, ze swoimi sieciami. Ale prowadzony przez Pana, posłuszny Jego natchnieniu, przybył tutaj!

Według dawnej tradycji, w czasie prześladowania za Nerona, Piotr chciał opuścić Rzym. Ale wkroczył Pan: wyszedł mu naprzeciw. Piotr zwrócił się do Niego, pytająco: „Quo vadis Domine? – Dokąd idziesz Panie?”. A Pan odpowiedział mu natychmiast: „Idę do Rzymu, by Mnie ukrzyżowano po raz drugi”. Piotr powrócił do Rzymu i pozostał tutaj aż do swego ukrzyżowania. (…)

Nowy Następca Piotra na rzymskiej Stolicy wypowiada dzisiaj gorącą, pokorną, ufną modlitwę: „O Chryste! Spraw, bym mógł stać się i być sługą Twojej jedynej władzy! Sługą Twojej słodkiej władzy! Sługą Twojej władzy, która nie przemija! Spraw, bym potrafił być sługą! Co więcej, sługą Twoich sług!”. Bracia i Siostry! Nie obawiajcie się przyjąć Chrystusa i zgodzić się na Jego władzę!

(…)

Nie lękajcie się! Otwórzcie, otwórzcie na oścież drzwi Chrystusowi! Jego zbawczej władzy otwórzcie granice państw, ustrojów ekonomicznych i politycznych, szerokich dziedzin kultury, cywilizacji, rozwoju. Nie lękajcie się! Chrystus wie, „co jest w człowieku”. Tylko On to wie!

Dzisiaj tak często człowiek nie wie, co nosi w sobie, w głębi swojej duszy, swego serca. Tak często jest niepewny sensu swego życia na tej ziemi. Tak często opanowuje go zwątpienie, które przechodzi w rozpacz. Pozwólcie zatem – proszę was, błagam was z pokorą i ufnością – pozwólcie Chrystusowi mówić do człowieka. Tylko On ma słowa życia, tak, życia wiecznego.

Św. Jan Paweł Wielki, Papież

 

RESPONSORIUM

 

Nie lękajcie się: Zbawiciel człowieka objawił moc krzyża i oddał za nas swe życie! * Otwórzcie na oścież drzwi Chrystusowi!

Zostaliśmy wezwani w Kościele, aby stać się uczestnikami jego władzy * Otwórzcie na oścież drzwi Chrystusowi!

 

II. WIARA

CZYTANIE II

 

Z Listu Apostolskiego Rosarium Virginis Mariae [15], Rzym, 16 października 2002

 

Istotnym znamieniem duchowości chrześcijańskiej jest wysiłek ucznia, by upodabniać się coraz bardziej do swego Mistrza . Wylanie Ducha Świętego w chrzcie wszczepia wierzącego jako latorośl w krzew winny, którym jest Chrystus , czyni go członkiem Jego mistycznego Ciała . Tej istniejącej od początku jedności musi jednak odpowiadać droga coraz większego upodabniania się do Niego, które winno coraz bardziej ukierunkowywać postępowanie ucznia zgodnie z 'logiką' Chrystusa: «To dążenie niech was ożywia; ono też było w Chrystusie Jezusie» . Zgodnie ze słowami Apostoła trzeba «przyoblec się w Chrystusa» .

 

Na duchowej drodze różańca, opartej na nieustannym kontemplowaniu - razem z Maryją - Chrystusowego oblicza, ten wymagający ideał upodabniania się do Niego jest osiągany przez obcowanie, które moglibyśmy nazwać «przyjacielskim». Wprowadza nas ono w naturalny sposób w życie Chrystusa i pozwala nam jakby «oddychać» Jego uczuciami. W związku z tym bł. Bartłomiej Longo stwierdza: «Jak dwóch przyjaciół, którzy często razem przestają, zazwyczaj upodabnia się również w obyczajach, tak też my, prowadząc serdeczne rozmowy z Jezusem i Maryją przez medytowanie tajemnic różańca i rozwijając razem to samo życie przez komunię, możemy, na ile byłaby do tego zdolna nasza małość, stać się do Nich podobni i nauczyć się od tych najwyższych przykładów życia pokornego, ubogiego, ukrytego, cierpliwego i doskonałego».

 

Św. Jan Paweł Wielki, Papież

 

RESPONSORIUM Ps 16 (15), 5 i 8. 9-10. 11 (R.: por. 1)

 

Refren: Strzeż mnie, o Boże, Tobie zaufałem.

 

5 Pan moim dziedzictwem i przeznaczeniem, *

to On mój los zabezpiecza.

8 Zawsze stawiam sobie Pana przed oczy, *

On jest po mojej prawicy, nic mną nie zachwieje.

 

Refren: Strzeż mnie, o Boże, Tobie zaufałem.

 

9 Dlatego cieszy się moje serce i dusza raduje, *

a ciało moje będzie spoczywać bezpiecznie,

10 bo w kraju zmarłych duszy mej nie zostawisz *

i nie dopuścisz, bym pozostał w grobie.

 

Refren: Strzeż mnie, o Boże, Tobie zaufałem.

 

11 Ty ścieżkę życia mi ukażesz, *

pełnię Twojej radości

i wieczną rozkosz *

po Twojej prawicy.

 

Refren: Strzeż mnie, o Boże, Tobie zaufałem.

 

III. MIŁOSIERDZIE

 

CZYTANIE III

Z Encykliki Dives in misericordia [8], Rzym, 30 listopada 1980

 

Krzyż Chrystusa na Kalwarii jest również świadectwem mocy tego zła wobec samego Syna Człowieczego: wobec Tego, który jeden ze wszystkich synów ludzkich, ze swej natury był niewinny i bezwzględnie wolny od grzechu, którego przyjście na świat pozostaje poza pierworodnym dziedzictwem grzechu, poza nieposłuszeństwem Adama. I oto właśnie w Nim, w Chrystusie, zostaje wymierzona sprawiedliwość grzechowi za cenę Jego ofiary, Jego posłuszeństwa „aż do śmierci” . Tego, który był bez grzechu, Bóg „dla nas grzechem uczynił” . Zostaje również wymierzona sprawiedliwość śmierci, która od początku dziejów człowieka sprzymierzyła się z grzechem. Sprawiedliwość śmierci zostaje wymierzona za cenę śmierci Tego, który był bez grzechu, i który jeden mógł - przez swoją śmierć - zadać śmierć śmierci . W ten sposób krzyż Chrystusa, w którym Syn, współistotny Ojcu, oddaje pełną sprawiedliwość samemu Bogu, jest równocześnie radykalnym objawieniem miłosierdzia, czyli miłości wychodzącej na spotkanie tego, co stanowi sam korzeń zła w dziejach człowieka: na spotkanie grzechu i śmierci.

 

Krzyż stanowi najgłębsze pochylenie się Bóstwa nad człowiekiem, nad tym, co człowiek - zwłaszcza w chwilach trudnych i bolesnych - nazywa swoim losem. Krzyż stanowi jakby dotknięcie odwieczną miłością najboleśniejszych ran ziemskiej egzystencji człowieka, wypełnienie do końca mesjańskiego programu, który kiedyś Chrystus sformułował w synagodze w Nazarecie …

Św. Jan Paweł Wielki, Papież

 

RESPONSORIUM Ps 31 (30), 5-6. 14. 15-16 (R.: 17b)

 

Refren: Wybaw mnie, Panie, w miłosierdziu swoim

 

5 Wydobądź mnie z sieci zastawionej na mnie, *

bo Ty jesteś moją ucieczką.

6 W ręce Twoje powierzam ducha mego: *

Ty mnie odkupisz, Panie, wierny Boże.

 

Refren: Wybaw mnie, Panie, w miłosierdziu swoim

 

14 Słyszałem bowiem, jak wielu szeptało: *

«Trwoga jest dokoła!» Gromadzą się przeciw mnie, *

zamierzając odebrać mi życie.

 

Refren: Wybaw mnie, Panie, w miłosierdziu swoim

 

15 Ja zaś pokładam ufność w Tobie, Panie, *

i mówię: «Ty jesteś moim Bogiem».

16 W Twoim ręku są moje losy, *

wyrwij mnie z rąk wrogów i prześladowców.

 

Refren: Wybaw mnie, Panie, w miłosierdziu swoim

 

IV. SOLIDARNOŚĆ

 

CZYTANIE IV

Z Encykliki Centesimus Annus [10], Rzym, 1 maja 1991

 

Innym ważnym zapisem bardzo pouczającym dla naszych czasów, jest koncepcja stosunków pomiędzy Państwem a obywatelami. Encyklika Rerum novarum poddaje krytyce dwa systemy społeczno-ekonomiczne: socjalizm i liberalizm. Socjalizmowi poświęca część pierwszą, w której zostaje potwierdzone prawo do własności prywatnej. Liberalizmowi zaś nie poświęca specjalnego rozdziału, ale – co zasługuje na uwagę – przeprowadza jego krytykę, gdy podejmuje temat obowiązków Państwa. Nie może się ono ograniczać do „starania o dobro części obywateli”, to znaczy tych, którzy są bogaci i żyją w dobrobycie, a „zaniedbywać resztę”, stanowiącą niewątpliwie przeważającą większość społeczeństwa; w przeciwnym razie zostaje naruszona zasada sprawiedliwości, która nakazuje oddać każdemu to, co mu się należy. „Chroniąc zaś prawa poszczególnych osób, Państwo winno mieć w sposób szczególny na względzie maluczkich i biednych. Warstwa bowiem bogatych, dostatkami obwarowana, mniej potrzebuje opieki Państwa; klasy natomiast ubogie, pozbawione ochrony, jaką daje majątek, szczególnie j tej opieki potrzebują. Dlatego Państwo powinno bardzo pilnym staraniem i opieką otoczyć pracowników najemnych, stanowiących masy ludności biednej”.

Przytoczone teksty zachowują i dziś swoją wartość, zwłaszcza w obliczu nowych form ubóstwa istniejących w świecie, także dlatego, że zawierają stwierdzenia niezależne od jakiejkolwiek określonej koncepcji Państwa czy jakiejś konkretnej teorii politycznej. Papież potwierdza elementarną zasadę każdej zdrowej organizacji politycznej, to znaczy takiej, w której jednostki, im bardziej są bezbronne w danym społeczeństwie, tym bardziej winny być podmiotem zainteresowania i troski innych, a zwłaszcza interwencji władzy publicznej.

Tak więc zasada, którą dziś nazywamy zasadą solidarności, i której aktualność zarówno w porządku wewnętrznym każdego Narodu, jak i w porządku międzynarodowym przypomniałem w encyklice Sollicitudo rei socialis, jawi się jako jedna z fundamentalnych zasad chrześcijańskiej koncepcji organizacji społecznej i politycznej. Mówi o niej wielokrotnie Leon XIII, nazywając ją – podobnie jak filozofia grecka – „przyjaźnią”; Pius XI używa tu niemniej znamiennego określenia: „miłość społeczna”, zaś Paweł VI, włączając do tego pojęcia wielorakie współczesne wymiary kwestii społecznej, mówi o „cywilizacji miłości”.

Św. Jan Paweł Wielki, Papież

 

RESPONSORIUM Ps 1, 1-2. 3. 4 i 6 (R.: por. J 8, 12)

 

Refren: Dasz światło życia idącym za Tobą.

 

1 Błogosławiony człowiek,

który nie idzie za radą występnych,

nie wchodzi na drogę grzeszników *

i nie zasiada w gronie szyderców.

2 Lecz w Prawie Pańskim upodobał sobie *

i rozmyśla nad nim dniem i nocą.

 

Refren: Dasz światło życia idącym za Tobą.

 

3 On jest jak drzewo zasadzone nad płynącą wodą, *

które wydaje owoc w swoim czasie.

Liście jego nie więdną, *

a wszystko, ci czyni, jest udane.

 

Refren: Dasz światło życia idącym za Tobą.

 

4 Co innego grzesznicy: * 

są jak plewa, którą wiatr rozmiata.

6 Albowiem znana jest Panu droga sprawiedliwych, *

a droga występnych zaginie.

 

Refren: Dasz światło życia idącym za Tobą.

 

V. PATRIOTYZM

 

CZYTANIE V

Z Encykliki Veritatis splendor [63], Rzym, 6 sierpnia 1993

 

Jednakże źródłem godności sumienia jest zawsze prawda: w przypadku sumienia prawego mamy do czynienia z przyjętą przez człowieka prawdą obiektywną, natomiast w przypadku sumienia błędnego - z tym, co człowiek subiektywnie uważa mylnie za prawdę. Nie wolno jednak nigdy mylić błędnego „subiektywnego” mniemania o dobru moralnym z prawdą „obiektywną”, ukazaną rozumowi człowieka jako droga do jego celu, ani też twierdzić, że czyn dokonany pod wpływem prawego sumienia ma taką samą wartość jak czyn, który człowiek popełnia, idąc za osądem sumienia błędnego. Zło dokonane z powodu niepokonalnej niewiedzy lub niezawinionego błędu sumienia może nie obciążać człowieka, który się go dopuścił, ale także w tym przypadku nie przestaje być złem, nieporządkiem w stosunku do prawdy o dobru. Co więcej, dobro nie rozpoznane nie przyczynia się do wzrostu moralnego osoby, która je czyni, gdyż jej nie doskonali i nie pomaga jej zwrócić się ku najwyższemu dobru. Tak więc, zanim znajdziemy łatwe usprawiedliwienie, zasłaniając się własnym sumieniem, powinniśmy rozważyć słowa Psalmu: „kto jednak dostrzega swoje błędy? Oczyść mnie od tych, które są skryte przede mną” . Istnieją winy, których nie dostrzegamy, ale które mimo to nie przestają nimi być, ponieważ to my nie chcieliśmy dotrzeć do światła .

 

Sumienie jako ostateczna instancja osądzająca konkretny czyn sprzeniewierza się swojej godności, gdy jest błędne z winy człowieka, to znaczy „gdy człowiek niewiele dba o poszukiwanie prawdy i dobra, a sumienie z nawyku do grzechu powoli ulega niemal zaślepieniu”. Na to właśnie niebezpieczeństwo zniekształceń sumienia, zwraca uwagę Jezus, gdy napomina: „Światłem ciała jest oko. Jeśli więc twoje oko jest zdrowe, całe twoje ciało będzie w świetle. Lecz jeśli twoje oko jest chore, całe twoje ciało będzie w ciemności. Jeśli więc światło, które jest w tobie, jest ciemnością, jakże wielka to ciemność!” .

Św. Jan Paweł Wielki, Papież

 

RESPONSORIUM Ps 19 (18), 8-9. 10 i 15 (R.: por. J 6, 63b)

 

Refren: Słowa Twe, Panie, dają życie wieczne.

 

8 Prawo Pańskie jest doskonałe i pokrzepia duszę, *

świadectwo Pana niezawodne, uczy prostaczka mądrości.

9 Jego słuszne nakazy radują serce, *

jaśnieje przykazanie Pana i olśniewa oczy.

 

Refren: Słowa Twe, Panie, dają życie wieczne.

 

10 Bojaźń Pana jest szczera i trwa na wieki, *

sądy Pana prawdziwe, a wszystkie razem słuszne.

15 Niech znajdą uznanie przed Tobą

słowa ust moich i myśli mego serca, *

Panie, moja Opoko i mój Zbawicielu.

 

Refren: Słowa Twe, Panie, dają życie wieczne.

 

VI. RODZINA

 

CZYTANIE VI

Z Adhortacji Apostolskiej Familiaris Consortio, Rzym, 22 listopada 1981

 

Rodzina w czasach dzisiejszych znajduje się pod wpływem rozległych, głębokich i szybkich przemian społecznych i kulturowych. Wiele rodzin przeżywa ten stan rzeczy, dochowując wierności tym wartościom, które stanowią fundament instytucji rodzinnej. Inne stanęły niepewne i zagubione wobec swych zadań, a nawet niekiedy zwątpiły i niemal zatraciły świadomość ostatecznego znaczenia i prawdy życia małżeńskiego i rodzinnego. Inne jeszcze, na skutek doznawanych niesprawiedliwości, napotykają na przeszkody w korzystaniu ze swoich podstawowych praw.

Komunia miłości pomiędzy Bogiem i ludźmi, stanowiąca zasadniczą treść Objawienia i doświadczenia wiary Izraela, znajduje swój wymowny wyraz w przymierzu oblubieńczym zawartym pomiędzy mężczyzną i kobietą.

Na mocy sakramentalnego charakteru małżeństwa, wzajemny związek małżonków staje się tym bardziej nierozerwalny. Poprzez sakramentalny znak, ich wzajemna przynależność jest rzeczywistym obrazem samego stosunku Chrystusa do Kościoła. Małżonkowie są zatem stałym przypomnieniem dla Kościoła tego, co dokonało się na Krzyżu; wzajemnie dla siebie i dla dzieci są świadkami zbawienia, którego uczestnikami stali się poprzez sakrament. Małżeństwo, podobnie jak każdy sakrament, jest pamiątką, uobecnieniem i proroctwem tego zbawczego dzieła: „Jako pamiątka, sakrament daje im łaskę i zadanie upamiętniania wielkich dzieł Bożych i świadczenia o nich wobec swych dzieci; jako uobecnienie, daje im łaskę i zadanie wprowadzania w życie, wzajemnie wobec siebie i wobec dzieci, wymogów miłości, która przebacza i darzy odkupieniem; jako proroctwo, daje im łaskę i zadanie życia i świadczenia o nadziei przyszłego spotkania z Chrystusem".

Święty Jan Paweł Wielki, Papież

 

RESPONSORIUM Ps 128 (127), 1-2. 3. 4-5 (R.: por. 1a)

 

Refren: Błogosławiony, kto się boi Pana.

 

1 Błogosławiony każdy, kto boi się Pana, *

kto chodzi Jego drogami.

2 Bo z pracy rąk swoich będziesz pożywał, *

szczęście osiągniesz i dobrze ci będzie.

 

Refren: Błogosławiony, kto się boi Pana.

 

3 Małżonka twoja jak płodny szczep winny *

we wnętrzu twojego domu.

Synowie twoi jak sadzonki oliwki *

dokoła twojego stołu.

 

Refren: Błogosławiony, kto się boi Pana.

 

4 Oto takie błogosławieństwo dla męża, *

który boi się Pana.

5 Niechaj cię Pan błogosławi z Syjonu, *

oglądaj pomyślność Jeruzalem przez całe swe życie.

 

Refren: Błogosławiony, kto się boi Pana.

 

VII. KATECHEZA KAPELANA

Po wysłuchaniu tekstów czytań siadamy i wsłuchujemy się w słowo katechezy Ojca Kapelana

 

VIII. MODLITWA DZIĘKCZYNNA

 

P. Pomódlmy się za dary, którymi ubogacił nas Bóg przez św. Jana Pawła II.

K. Wielkie są dary, jakimi Bóg nas ubogacił przez życie i nauczanie św. Jana Pawła II. Nie zawsze o nich pamiętamy, ale chcemy za nie dziękować przez wstawiennictwo naszego Patrona.

 

WEZWANIE I

 

Ojcze nieskończenie dobry, przyjmij nasze dziękczynienie za wielkie dary, jakimi ubogaciłeś nasze życie przez św. Jana Pawła II. Spraw, abyśmy te dary nieustannie rozwijali i byli w świecie świadkami Twego miłosierdzia. Ciebie prosimy…

 

W: Wysłuchaj nas Panie, a Ty Święty Janie Pawle Wielki, wspieraj nasze modlitwy Swoim wstawiennictwem.

 

WEZWANIE II

 

Dziękujemy Ci, Miłości nieskończona, za papieskie wezwanie „Totus Tuus”. Dla św. Jana Pawła II była to prawdziwa reguła życia. Nigdy nie żył dla siebie, lecz zawsze służył Tobie i braciom. Czynił to w pełnym zawierzeniu Maryi, do której kierował słowa „jestem cały Twój”. Wpatrujemy się w jego przykład i staramy się kroczyć tą samą drogą. Dodaj nam sił, abyśmy całkowicie oddani Maryi, dojrzewali w miłowaniu Ciebie i braci. Ciebie prosimy…

 

W: Wysłuchaj nas Panie, a Ty Święty Janie Pawle Wielki, wspieraj nasze modlitwy Swoim wstawiennictwem.

 

WEZWANIE III

 

Dziękujemy Ci, Boże, po trzykroć Święty, za dar tak wielu Świętych i Błogosławionych, których Jan Paweł II wyniósł do chwały ołtarzy i nauczył nas pamiętać o nich w naszej codzienności. Dziś modlimy się do nich i uczymy się ich naśladować w miłowaniu Ciebie i bliźnich. Przez ich wstawiennictwo prosimy Cię, Ojcze nieskończenie dobry, aby nikt z nas nie zrezygnował z dążenia do świętości, która jest wysoką miarą zwyczajnego życia chrześcijańskiego. Ciebie prosimy…

 

W: Wysłuchaj nas Panie, a Ty Święty Janie Pawle Wielki, wspieraj nasze modlitwy Swoim wstawiennictwem.

 

WEZWANIE IV

 

Dziękujemy Ci, Ojcze bogaty w miłosierdzie, za wielką rzeszę ludzi modlących się do Ciebie za wstawiennictwem św. Jana Pawła II. Dziękujemy Ci za powstające ku jego czci kościoły, za parafie, szkoły i instytucje, które obrały go sobie za Patrona, za liczne modlitwy i nowenny, które ubogacają nasze spotkania z Tobą. Za Zakon Rycerzy Jana Pawła II.

 

W: Wysłuchaj nas Panie, a Ty Święty Janie Pawle Wielki, wspieraj nasze modlitwy Swoim wstawiennictwem.

 

WEZWANIE V

 

Dziękujemy Ci, dobry Ojcze, za wszelkie formy służby rodzinie, jaką nieustannie podejmował Ojciec Święty Jan Paweł II. Jego słowa i jego modlitwa nadal wspierają małżonków i rodziców, dzieci i ludzi młodych, a także starszych i odchodzących z tego świata. Wspieraj małżeństwa przeżywające trudne chwile i błogosław wszystkim rodzinom, aby były prawdziwymi wspólnotami życia i miłości. Ciebie prosimy…

 

W: Wysłuchaj nas Panie, a Ty Święty Janie Pawle Wielki, wspieraj nasze modlitwy Swoim wstawiennictwem.

 

WEZWANIE VI

 

Dziękujemy Ci, Boże, za Centrum Jana Pawła II „Nie lękajcie się” i jego sanktuarium, które dzięki Twemu błogosławieństwu i życzliwości tak wielu osób, rozwija się i już pełni swoją służbę wobec pielgrzymów. Czuwaj nadal nad jego rozwojem i spraw, aby było ono miejscem odnowy duchowej, zbliżenia ludzi do Ciebie i uwrażliwienia ich na potrzeby braci. Ciebie prosimy…

 

W: Wysłuchaj nas Panie, a Ty Święty Janie Pawle Wielki, wspieraj nasze modlitwy Swoim wstawiennictwem.

 

WEZWANIE VII

 

Dziękujemy Ci, Rządco i Panie narodów, za inspiracje, jakie czerpie z duchowości i świętego życia Jana Pawła II wielu ludzi kultury i sztuki, liczni twórcy poezji i muzyki, obrońcy życia i godności człowieka, a także niejeden polityk i biznesmen. Spraw, wszechmocny Boże, abyśmy wszyscy służyli sobie nawzajem tymi darami, jakie od Ciebie otrzymaliśmy i dobrze wypełniali własne powołanie. Ciebie prosimy…

 

W: Wysłuchaj nas Panie, a Ty Święty Janie Pawle Wielki, wspieraj nasze modlitwy Swoim wstawiennictwem.

 

K. Przyjmij naszą dziękczynną modlitwę, którą zanosimy do Ciebie, Ojcze, przez Twego umiłowanego Syna, Jezusa Chrystusa. Który z Tobą żyje i króluje przez wszystkie wieki wieków. Amen.

 

LITANIA DO ŚWIĘTEGO JANA PAWŁA II

 

Kyrie eleison, Christe eleison, Kyrie eleison

Chryste usłysz nas, Chryste wysłuchaj nas

Ojcze z nieba, Boże, zmiłuj się nad nami

Synu Odkupicielu świata, Boże, zmiłuj się nad nami

Duchu Święty, Boże, zmiłuj się nad nami

Święta Trójco, Jedyny Boże, zmiłuj się nad nami

Święta Maryjo, módl się za nami

Święty Janie Pawle, módl się za nami

Zanurzony w Ojcu, bogatym w miłosierdzie, módl się za nami

Zjednoczony z Chrystusem, Odkupicielem człowieka, módl się za nami

Napełniony Duchem Świętym, Panem i Ożywicielem Całkowicie oddany Maryi, módl się za nami

Przyjacielu Świętych i Błogosławionych, módl się za nami

Następco Piotra i Sługo sług Bożych, módl się za nami

Stróżu Kościoła nauczający prawd wiary, módl się za nami

Ojcze Soboru i wykonawco jego wskazań, módl się za nami

Umacniający jedność chrześcijan i całej rodziny ludzkiej, módl się za nami

Gorliwy Miłośniku Eucharystii, módl się za nami

Niestrudzony Pielgrzymie tej ziemi, módl się za nami

Misjonarzu wszystkich narodów, módl się za nami

Świadku wiary, nadziei i miłości, módl się za nami

Wytrwały Uczestniku cierpień Chrystusowych, módl się za nami

Apostole pojednania i pokoju, módl się za nami

Promotorze cywilizacji miłości, módl się za nami

Głosicielu Nowej Ewangelizacji, módl się za nami

Mistrzu wzywający do wypłynięcia na głębię, módl się za nami

Nauczycielu ukazujący świętość jako miarę życia, módl się za nami

Papieżu Bożego Miłosierdzia, módl się za nami

Kapłanie gromadzący Kościół na składanie ofiary, módl się za nami

Pasterzu prowadzący owczarnię do nieba, módl się za nami

Bracie i Mistrzu kapłanów, módl się za nami

Ojcze osób konsekrowanych, módl się za nami

Patronie rodzin chrześcijańskich, módl się za nami

Umocnienie małżonków, módl się za nami

Obrońco nienarodzonych, módl się za nami

Opiekunie dzieci, sierot i opuszczonych, módl się za nami

Przyjacielu i Wychowawco młodzieży, módl się za nami

Dobry Samarytaninie dla cierpiących, módl się za nami

Wsparcie dla ludzi starszych i samotnych, módl się za nami

Głosicielu prawdy o godności człowieka, módl się za nami

Mężu modlitwy zanurzony w Bogu, módl się za nami

Miłośniku liturgii sprawujący Ofiarę na ołtarzach świata, módl się za nami

Uosobienie pracowitości, módl się za nami

Zakochany w krzyżu Chrystusa, módl się za nami

Przykładnie realizujący powołanie, módl się za nami

Wytrwały w cierpieniu, módl się za nami

Wzorze życia i umierania dla Pana, módl się za nami

Upominający grzeszników, módl się za nami

Wskazujący drogę błądzącym, módl się za nami

Przebaczający krzywdzicielom, módl się za nami

Szanujący przeciwników i prześladowców, módl się za nami

Rzeczniku i obrońco prześladowanych, módl się za nami

Wspierający bezrobotnych, módl się za nami

Zatroskany o bezdomnych, módl się za nami

Odwiedzający więźniów, módl się za nami

Umacniający słabych, módl się za nami

Uczący wszystkich solidarności, módl się za nami

 

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, przepuść nam, Panie

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, wysłuchaj nas,

Panie Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nad nami

 

K. Módl się za nami święty Janie Pawle.

W. Abyśmy życiem i słowem głosili światu Chrystusa, Odkupiciela człowieka.

 

K. Módlmy się: Miłosierny Boże, przyjmij nasze dziękczynienie za dar apostolskiego życia i posłannictwa świętego Jana Pawła II i za jego wstawiennictwem pomóż nam wzrastać w miłości do Ciebie i odważnie głosić miłość Chrystusa wszystkim ludziom. Przez Chrystusa, Pana naszego.

W. Amen.

 

IX. ZAKOŃCZENIE

Błogosławieństwo Kapelana i rozesłanie.

 

K. Pan z Wami

W. I z duchem Twoim

K. Niech was błogosławi Bóg wszechmogący, Ojciec i Syn i Duch Święty

W. Amen.

K. Idźcie w pokoju Chrystusa.

W. Bogu niech będą dzięki.

 

.P Vivat Iesus!

W. Totus Tuus!